سنگی که طاقت ضربه های تیشه را ندارد

تندیسی زیبا نخواهد شد

از زخم تیشه خسته نشو که وجودت شایسته تندیسی زیباست..

برداشت ار وبلاگ جمشید غلامی نهاد

چكاوك* !

سال هاست  نظام جا به جا مي كنيم

سال هاست دولت عوض مي كنيم

سال هاست مجلس افتتاح مي كنيم

سال هاست نفت را ملي مي كنيم

-    و اين روزها نفت را گران تر از هميشه مي فروشيم  -

اما ؛

     چرا هنوز مجيد براي دفن زنش شناسنامه گرو مي گذارد ؟

    چرا ديروز  آرش بخاطر اجاره خانه خودكشي كرد ؟

    چرا هنوز هيچ شهردار پيشاني پينه بسته اي، پيرمرد دستفروش را

                                                              به رسميت  نمی شناسد؟

     چرا وقتي پليس ها موتور پيرمرد را – كه با آن مسافر مي كشيد -  سر كوچه ي كيهان

     گرفتند و  او  گريست،  روزنامه ها خود را به كوچه ي علي چپ زدند ؟

    چرا وقتي سعيد سكته كرد، بيمارستان ها خميازه كشيدند ؟

    چرا هنوز معلمان در ميدان بهارستان تجمع مي كنند ؟

    چرا صد سال است كه در مجلس با اصل 29 **، "بيست و يك" بازي مي كنند ؟

    چرا . . . ؟

    چرا . . . ؟

    چرا من امشب مثل ماركسيست هاي چهل سال پيش مي نويسم ؟

-------------------------------------------

* پرنده اي بامنقاري نسبتا دراز و شبيه به گنجشك.  آوازي خوش و دلنشين تر از گنجشك دارد. گفته اند كمتر  می خواند  و بيشتر مي شنود ! نيز نام گوشه اي در دستگاه همايون است. از سال ها پيش هر از گاه قطعه هايي خطاب به چكاوك مي نوشته  و مي نويسم.  

** اصل ۲۹ قانون اساسی : "برخورداری از تامین احتماعی از نظر بازنشستگی، بیکاری، پیری، ازکارافتادگی، بی سرپرستی، دراه ماندگی، حوادث و سوانح، نیاز به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبت های پزشکی به صورت بیمه و غیره، حقی است همگانی. دولت موظف است طبق قوانین از محل درآمدهای عمومی و درآمدهای حاصل از مشارکت مردم، خدمات و حمایت های مالی فوق را برای یک یک افراد کشور تامین کند." 

گغتگو با یکی ازمعلمان وبلاگ نویس

اعتراض خیابانی معلمان حق التدریس در مقابل دفتر ریاست جمهوری ( یکشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۸۵ )

امروز یکشنبه ۲۵ شهریور شاهد تجمع معلمان حق التدریس در مقابل دفتر ریاست جمهوری بودیم این تجمع در ساعت ۳۰/۱۰صبح حدود ۴۰۰نفر گزارش شد و جالب است که بیشتر تظاهر کنندگان معلمان زن بودند بعضی از معلمان از شهرستان ها و راه های دور آمده بوده و در حالیکه پارچه بلندی را که خواسته ها و مطالبات خودرا در آن نوشته بودند بر دست داشتند فضای بشدت امنیتی را تحمل می کردند .البته بدون جار جنجال و بگیر و ببند اما افراد نیروی انتظامی و عده ایی لباس شخصی اوضاع را سخت در کنترل داشتنه و ایشان با ترفند هایی سعی در آرام نگاه داشتن اوضاع و در بعضی اوقات هم تلاش در متفرق کردن افرادی که به آنجا می رسیدند داشتند یکی از این طرفندها خواستن کارت شناسایی به بهانه یکدست نگه داشتن تظاهرات کنندگان و آرام نگاه داشتن فضا بود این در حالی بود که سایر اقشار ار چند ماه گذشته همبستگی خود را با معلمان اعلام کرده بودند.            عده ایی که از روی بی تجربگی و یا سماجت نیروهای مستقر کارتهای خودرا ارائه می دادند وپس از شناسایی آنها بعنوان نیروی رسمی و. یا غیره آنها را از محل دور می ساختند.

در طومار و پارچه بزرگی که ایندسته از معلمان بر دست داشتند این شعارها به چشم می خورد :

واما سخنی با شما ای همکار

از یکی از دوستان که از این محل -دمق بر می گشت اوضاع را از ايشان پرس و جو كردم گفت :   ای تعدادی هستند.                                                                                               گفتم:   پس چرا نایستادی ؟..                                                                                                                                         گفت:   مجبورم کردند برگردم ..                                                                                          گفتم :    پس بگیر وببند بود..                                                                                                 گفت: نه!  اگر سريع به ايشان نمي پيوستي شناسايي ات مي كردند و برت مي گردوندنند.                                                                                                                       گفتم :   خوب مير فتي مي ايستادي ؟                                                                             گفت :   دير شده بود.. محترمانه ردم كردند!                                                                      گفتم :   خوب عيب نداره تو سعي خودتو كردي ..                                                             آهي كشيد و گفت :  آره .. ولي ناراحتيم از جاي ديگه اییه..                                            گفتم :از كجا ؟...                                                                                                         گفت:    يكي ازنيروهاي لباس شخصي كه در اونجا بود ميدوني چي مي گفت ؟ مي گفت حقوق معلمان بعد از شركت نفت دومين حقوقه كه دولت پرداخت مي كنه.. بهش گفتم مرد حسابي من بعد از ۱۶ سال سابقه با فوق ليسانس ۳۶۰ هزار تومن حقوق ميگيرم !؟... در جوابم گفت(نيروي انتظامي) فاميلمون فوق ديپلمه ۵۵۰هزار تومن حقوقشه!.. گفتم نه اينطور نيست ...خلاصه از من انكار و از اون اصرار آخر سر گفت : اين تعطيلي مفتي كه داريد چي؟ شما در مجموع سال ۲ماه كار نمي كنيد!.. گفتم اولا اينطور نيست ما بعضي اوقات تا تيرماه در گير امتحاناتيم  و از شهريور هم مشغول امتحانات بعدي هستيم ضمنا شما كه طاقت يك حرف به ظاهر بي ربط مردم رو نداريد مطمئن باشيدطاقت يك روز در كلاس ايستادن هم رو نداريد.. معلمي كار سختيه....

   دوستان گرامي مشكل ما منهي مجاب كردن همكاران به همبستگي و اتفاق- شبهات مختلف ديگري هم هست كه در ميان مردم و حتي دولت مردان وجود دارد : " كه شما بنا به زماني صرف مي كنيد"زياد هم حقوق مي گيريد! " هر چند كه حقوق و دستمزد تنها مشكل ما نيست بلكه منزلت اجتماعي حقوق مدني و مشكلات نظام آموزشي كشور و ده ها عنوان مختلف ديگر هم هست كه ما خواهان آنيم كه البته در صدر آن معيشت معلم از جايگاه ويژه ايي برخوردار است لذا دوستان عزيز بطور اكيد پيشنهاد مي شود خصوصا به آندسته از همكاران محترم كه كارشناسان اين امورند كه از طريق نشريات مختلف و يا از هر راه ديگر به روشن كردن افكار عمومي در اين خصوص دست زنند هم به لحاظ حوزهاي روانشناختي تدريس و  هم به لحاظ استاندارد هاي آموزش جهاني و كالبد شكافي نظام اداري در مسائل آموزش (مثل همين تعطيلات به اصطلاح ۳ماه) نبايست فراموش كرد كه تنوير افكار عموي و حتي دولتمردان در اين خصوص مي تواند خيلي از مشكلاتمان را  مرتفع سازد و ميبايست خاطر نشان كرد كه دراين ميان كور دلاني هستند كه نمي خواهند آگاهي جامعه در اين خصوص ارتقا يابد تا بتوانندسر كوب هاي خود را به ظاهر موجه و منطقي نشان دهند.

با سپاس از توجه شما - فرياد معلم

   استخدام حق مسلم حق التدريسي ها است                  

سخن ما هم سخن شما است و فرياد هايمان تبلور يك احساس است ما نيز خواهان حقوق از دست رفته معلمان هستيم. حرف ما ,كلام  ما يكي است ويكي بودن را فرياد ميكنيم,ما درد مشتركيم. 

با درودهاي فراوان به همكاران فر هنگيمان در سراسر ايران 

در پي خبر گرد همايي  معلمان حق التدريسي در روز 25شهريور در مقابل نهاد رياست جمهوري ما  نيز بران شديم كه  در  همبستگي  با اين عزيزان در اين روز به جمع آنها  بپيونديم.سرود يكي شدن را فرياد مي كنيم ما نيز خواهان برداشته شدن اين آزمون هستيم.

ما نيز سوالمان اين است كه چرا  4سال به اميد استخدام تمام شرايط سخت نبودن بيمه و مزايا و حقوق اندك هر چهار ماه يكباررا كشيدند و دم بر نياوردند, ولي حالا براي رسمي شدن  بايد در  آزمون شركت كنند .آن زمان كه آموزش و پرورش نيازمند نيرو بود و با كم ترين دريافتي حاضر شدندكه در آموزش و پرورش كار كنند و حالا زماني كه قرار است نيرو استخدام شود آنها  را كنار گذاشته اند.

از همين رو از شما همكاران عزيز خواه معلم قرادادي و يا هر دوست و ياور ي كه ميخواهد حرف حقش را بگويد هم در خواست داريم,كه در روز 25شهريور  به جمع ما پيوندند.      

وعده ما: يكشنبه25 شهريور

مقابل نهاد رياست جمهوري

به دلیل امنیت افرادی که در عکس ها حضور دارند بخشی از آنها تار گردیده.

در این ماه مبارک به درگاه خداوند جل وجلاله دست دعا بلند می کنیم که :                      الهی به حق حرمت شعائر و اصفات الهی ات ریشه ظلم را در سراسر دنیا به ویژه کشور عزیزمان ایران ریشه کن بفرما.